Za Niemen hen precz

Za Niemen hen precz!
Koń gotów i zbroja,
dziewczyno ty moja,
uściśnij, daj miecz.

Za Niemen, za Niemen i po cóż za Niemen,
nie przylgniesz tam sercem, cóż wabi za Niemen
Czy kraj tam piękniejszy, kwiecistsza tam błoń,
kraśniejsze dziewoje, że tak spieszysz doń?

Nie spieszę do dziew.
Ja spieszę na gody
czerwone pić miody,
serdeczną lać krew.

Chcesz godów? Zaczekaj, kochanie ty moje,
ja gody wyprawię, nasycę, napoję.
Patrz, pierś ma otwarta, więc serce me weź,
krwi mojej się napij, mych napij się łez.

Dziewczyno, stój, stój,
twe słowa jak brzytwy.
Ja z pola, ja z bitwy
powrócę, jam twój.

Nie wrócisz, nie wrócisz, kochanie, ty do mnie,
twe serce odwyknie, pamięć twa zapomni.
Patrz: koń nasz porzuca pastwisko i żłób,
a w polu czerwonem twój niechybny grób.

Jak wielki jest Bóg,
ja w oręż mój wierzę.
Gdziekolwiek nim zmierzę,
tam zły padnie wróg.

Gdy taka twa wola, idź walczyć za sprawę,
och, smutna ma dola, nieba niełaskawe.
Cóż pocznę bez ciebie? Jam tak nieszczęśliwa
niech Bóg czuwa w niebie, przed wrogiem ukrywa.

 

http://www.youtube.com/watch?v=MW0P7vLQvdU&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=z_ZSCVaoFmE&feature=related